• Ομάδα νευροψυχιατρικών διαταραχών με έναρξη σε παιδική/εφηβική ηλικία οπού χαρακτηρίζονται από σχετική σταθερότητα ή από εναλλασόμενες περιόδους έξαρσης – ύφεσης.

 

  • Πρόκειται για ακούσιες ή εν μέρει εκούσιες κινήσεις ως απάντηση στην παρορμητικότητα.

 

  • Τα μυοσπάσματα (λεγόμενα τικ είναι αιφνίδιες, ταχείες, επαναλαμβανόμενες, άρρυθμες, στερεοτυπικές μυϊκές κινήσεις ή φωνητικές αρθρώσεις).

 

  • Τα απλά μυϊκά τικ (βλεφαρισμός, σήκωμα των ώμων, μορφασμοί προσώπου) και τα απλά φωνητικά τικ (βήχας, καθάρισμα του λαιμού, ρουθούνισμα, γαύγισμα) είναι άσκοπες κινήσεις ή φωνήσεις.
  • Τα σύνθετα μυϊκά τικ (κινήσεις καλλωπισμού, αγγίγματα, χτύπημα των ποδιών) και τα σύνθετα φωνητικά (επανάληψη λέξεων/φράσεων, ηχολαλία, Παλιλαλία, κοπρολαλία) μπορεί να φαίνονται σκόπιμα αλλά δεν είναι.

 

Το stress τα επιδεινώνει, η χαλάρωση τα επιδεινώνει (παράδοξη επίδραση) ενώ ο ύπνος τα μειώνει.

 

Ταξινόμηση : 1. Syndrome Guilles De La Tourette

  1. Χρόνια διαταραχή κινητικών ή φωνητικών τικ (ποτέ και των 2)
  2. Παροδική διαταραχή τικ (<12 μήνες)
  3. Διαταραχή τικ μη προσδιοριζόμενη αλλιώς (έναρξη >18 ετών ή διάρκειας <1 μηνός)

 

Επιπολασμός : 0,5-1% του γενικού πληθυσμού με αναλογία 3-9:1 προς τα αγόρια.

Ο επιπολασμός της διαταραχής Tourette υπολογίζεται σε 3-5/10.000.

Τα χρόνια κινητικά τικ είναι 3 φορές συχνότερα και τα παροδικά τικ ακόμα πιο συχνά.

Κλινικά χαρακτηριστικά : – Έναρξη ≈ 7 ετών (μυϊκά τικ)

≈ 8-15 ετών (φωνητικά τικ)

– Κοπρολαλία (χρήση άσεμνων ή υβριστικών λέξεων)

– Κοπροπραξία

– Παλιλαλία (ταχεία επανάληψη λέξης/φράσης)

– Παλιπραξία

Διαγνωστικά κριτήρια για Tourette :

  1. Πολλαπλά κινητικά τικ και ένα ή περισσότερα φωνητικά τικ παρόντα σε κάποιο χρονικό διάστημα της νόσου.
  2. Τα τικ εμφανίζονται πολλές φορές ημερησίως, σχεδόν σε καθημερινή βάση σε διάρκεια > από έτος, ενώ στην διάρκεια αυτή δεν υπήρξε ελεύθερη συμπτωμάτων περίοδος άνω των 3 μηνών.
  3. Η έναρξη είναι < 18 ετών.
  4. Η διαταραχή δεν οφείλεται σε λήψη δραστικής ουσίας (διεγερτικά) ή σε σωματική νόσος (Huntington, εγκεφαλίτιδα).

 

Συννόσηση : – Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (33-66%)

– ΔΕΠΥ (20-50%)

– Αυτοτραυματική συμπεριφορά

– Διαταραχές ύπνου

– Διαταραχές διάθεσης

– Σχιζότυπη Διαταραχή Προσωπικότητας

– ΔΑΦ

Αιτιολογία : – Γενετική προδιάθεση (υψηλή κληρονομησιμότητα σε α΄ βαθμού συγγενείς)

– Ογκομετρικές αλλαγές σε βασικά γάγγλια (από νευροαπεικονιστικές μελέτες)

– Δυσκολίες σε άδηλη μνήμη & κοινωνικές γνωσίες

 

Η πρόγνωση των τικ κάτω από το κεφάλι και τους ώμους έχει κακή πρόγνωση ενώ και η κοπρολαλία επίσης έχει κακή πρόγνωση.

 

Θεραπεία : 1. Φαρμακοθεραπεία : Αλοπεριδόλη & Πιμοζίδη (βελτίωση 66-85%)

Σουλπιρίδη, Ρισπεριδόνη, Κλονιδίνη (40-70%) & SSRI’s.

Τα παραπάνω φάρμακα αποσκοπούν στην μείωση των τικ και όχι στην πλήρη εξάλειψη τους.

  1. Ψυχοθεραπεία : Ψυχοεκπαίδευση γονέων & εκπαιδευτικών

Θεραπεία συμπεριφοράς (τεχνική αναστροφής της συνήθειας)

 

Αλλοιoφαγεία (pica)

Το βασικό χαρακτηριστικό είναι η λήψη μη βρώσιμων ουσιών (μπογιά, γύψο, τρίχες, ύφασμα, άμμο, πετραδάκια, χώμα) για περίοδο που διαρκεί πάνω από 1 μήνα.

 

Επιδημιολογία : Σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας & νήπια (25-33%).

Σε παιδιά με νοητική υστέρηση (15%).

Σε ιδρυματικούς ενήλικους (9% & 25%)

Επηρεάζει εξίσου και τα 2 φύλα.

 

Αιτιολογία : Νοητική υστέρηση

Παραμέληση ή σοβαρή αποστέρηση

Διαιτητικές ανεπάρκειες (σίδηρος, βιταμίνες ή άλλα μέταλλα)

 

Πορεία & πρόγνωση : Απειλητικές για την ζωή επιπτώσεις αναλόγως την ουσία.

 

Θεραπεία : Βελτίωση ψυχοκοινωνικών παραγόντων

Απομάκρυνση επικίνδυνων μη βρώσιμων ουσιών

Εφαρμογή συμπεριφορικών θεραπειών

 

Μυρικαστική Διαταραχή

  • Επανειλημμένη αναγωγή και ξαναμάσημα της τροφής ύστερα από περίοδο φυσιολογικής λειτουργικότητας.
  • Ως αιτιοπαθογένεια είναι η ανεπαρκής σχέση μητέρας – παιδιού με αποτέλεσμα το παιδί να αναζητά εσωτερική πηγή ικανοποίησης.
  • Αυτοπεριοριζόμενη ή και χρόνια πορεία. Θάνατος μπορεί να επέλθει για σημαντικό πρόβλημα βάρους σε ποσοστό 25%.
  • Συμβουλευτική – ψυχοθεραπευτική παρέμβαση στους γονείς και αρνητική ενίσχυση (χυμός λεμονιού) της μυρικαστικής συμπεριφοράς ως θεραπεία.

 

 

Διαταραχή στην σίτιση της βρεφονηπιακής ή πρώτης παιδικής ηλικίας

  • Επίμονη αδυναμία του παιδιού να φάει αρκετά με αποτέλεσμα ανεπαρκή πρόσληψη τροφής με απώλεια βάρους.
  • Εξίσου και στα 2 φύλα με έναρξη < 6 ετών.
  • Ως αιτιοπαθογένεια είναι η συναισθηματική παραμέληση των γονέων ακόμα και κακοποίηση αλλά σχετίζεται και με ψυχοπαθολογία στην οικογένεια.

 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΛΙΘΙΟΥ

  1. Ακεταζολαμίδη : Μειωμένα επίπεδα Li λόγω αυξημένης νεφρικής ανεπάρκειας.
  2. Θεοφυλλίνη : Μειωμένα επίπεδα Li λόγω αυξημένης νεφρικής κάθαρσης.
  3. ΜΣΑΦ : Αυξημένα επίπεδα
  4. Τοπιραμάτη : Αυξημένα επίπεδα
  5. Ανταγωνιστές Ca2+ : Αυξημένος κίνδυνος καρδιοτοξικότητας/νευροτοξικότητας.
  6. TCAs : Εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων, καρδιοτοξικότητας & τρόμου.
  7. Φλουοξετίνη, Φλουβοξαμίνη & άλλοι SSRIs : Αυξημένα επίπεδα Li και σε άλλες περιπτώσεις, τοξικότητα.
  8. Καρβαμαζεπίνη : Αυξημένος κίνδυνος νευροτοξικής δράσης.
  9. Αλοπεριδόλη : Νευροτοξική δράση, παρόμοια με κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο.
  10. Αναστολείς Μετατρεπτικού Ενζύμου Αγγειοτενσίνης-2 : Αυξημένα επίπεδα Li στον ορό λόγω μειωμένης κάθαρσης
  11. Μεθυλντόπα : Αυξημένα επίπεδα Li – Αυξημένη τοξικότητα από Li με σταθερά επίπεδα Li.

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Phone: 6974644557
Fax: 2831100473
Τ.Κ. 74133
Λεωφ. Κουντουριώτη 158 & Γ. Χορτάτζη, Ρέθυμνο